|
Wpisał: Ks. Jarosław Jabłoński CPPS
|
|
08.09.2006. |
|
Strona 1 z 4 W naszym rozwoju na terenie Polski jesteśmy obecnie w bardzo istotnym momencie. Jest to zapewne okres niepewności i niepokojów, okres zburzonego wyobrażenia z przeszłości i moment abrahamowego, pełnego ufności wejścia w niepewną przyszłość. Wierzę jednak, że jak zaufanie Abrahama poprzez wybór obietnicy Boga wśród niepewności doprowadziło do świętości życia, tak również nas we Wspólnocie, ta sytuacja doprowadzi do jeszcze dojrzalszego spojrzenia na charyzmat Krwi Chrystusa i przemianę naszej mentalności oraz naszego życia.
Rzym, 13-24.09.2004r.
Droga Wspólnoto Krwi Chrystusa!
Drodzy życzliwi nam Przyjaciele!
Drodzy Współbracia!
W naszym rozwoju na terenie Polski jesteśmy obecnie w bardzo istotnym momencie. Jest to zapewne okres niepewności i niepokojów, okres zburzonego wyobrażenia z przeszłości i moment abrahamowego, pełnego ufności wejścia w niepewną przyszłość. Wierzę jednak, że jak zaufanie Abrahama poprzez wybór obietnicy Boga wśród niepewności doprowadziło do świętości życia, tak również nas we Wspólnocie, ta sytuacja doprowadzi do jeszcze dojrzalszego spojrzenia na charyzmat Krwi Chrystusa i przemianę naszej mentalności oraz naszego życia. Stąd też pomysł napisania refleksji na temat naszej tożsamości. Nie przypadkowo piszę te słowa w czasie XVIII Zebrania Generalnego Misjonarzy Krwi Chrystusa. Zebranie to odbywa się pod hasłem: Refundacja: Wyprawa w twórczą wierność i jest poświęcone, jak wskazuje motto, refundacji Zgromadzenia. Nie chodzi oczywiście o nowe założenie i zanegowanie przeszłości, lecz odkrycie na nowo własnej tożsamości i charyzmatu synów św. Kaspra we współczesnym świecie, z jego dzisiejszymi specyficznymi potrzebami. Nie jest to nic nowego, gdyż wynika z dokumentów Kościoła[1] i dokonywało się zawsze na przestrzeni historii różnych zakonów, zgromadzeń i stowarzyszeń. Refundacja stanowi ponowne odkrycie misji i stanowi aktualizacje do potrzeb.
Podobny proces pogłębienia zrozumienia naszego charyzmatu dokonuje się na płaszczyźnie Zgromadzenia i WKC również w Polsce i dlatego zmiany, które napotykamy, nie powinny nas przerażać, lecz napawać radością i nadzieją, że jeszcze nie „skostnieliśmy”, lecz chcemy szukać i odkrywać na nowo wezwania Krwi Chrystusa, by na nie w sposób aktualny odpowiedzieć.
Znaczenie Duchowości Krwi Chrystusa w Polsce
Kiedy Jan XXIII rozpoczynał Sobór Watykański II, pragnął aby, w odróżnieniu od dwóch poprzednich, nie był on „dogmatyczny” lecz „pastoralny”. Nie oznaczało to jednak dla papieża soboru o mniejszym znaczeniu, lecz chodziło mu o pogłębioną refleksję na temat samego życia Kościoła. Stąd świadom tego, że każda epoka stwarza swoją szczególną specyfikę („kairos”), zachęcał Ojców Soborowych do odczytania „znaków czasu”. Sobór ten więc choć związany jest z określeniem „aggiornamento” (aktualizowanie), to jednak poprzez gruntowną rewizję postrzegania rzeczywistości Kościoła, stał się czymś więcej – stał się soborem reform. Jest bowiem chyba dla wszystkich oczywiste, jak wiele on zmienił w mentalności przeciętnego chrześcijanina oraz w samych strukturach Kościoła.[2]
Kiedy patrzymy na charyzmat Krwi Chrystusa, to jest on również czymś żywym. Zrozumienie przesłania „Ceny Zbawienia” stanowi pewien proces stopniowego działania Ducha Świętego dla odkrycia w tym symbolu miłości Boga oraz wartości człowieka. Błędem byłoby trzymanie się tego, co było dotychczas. Bylibyśmy jak uczeń nie chcący rozpocząć kolejnej klasy, aby czuć się bezpiecznie w tym, co już wie i co już zna.
W jakim kierunku idzie więc nasz rozwój? Spróbujemy sobie na to pytanie odpowiedzieć, przy czym nie będzie to pełny wykład duchowości Krwi Chrystusa, lecz jedynie pewien wstęp do niego.
|
