Byłem na rekolekcjach po raz pierwszy. Sam nie wiem czemu tu przyjechałem. Czy to przypadek? Przecież moje poglądy były całkiem odmienne. Szczerze mówiąc po przyjechaniu na miejsce i zobaczeniu kto tu jest i na czym, to polega, to moje pierwsze wrażenie: "SZOK", a pierwsza myśl "UCIEKAJ CHŁOPIE STĄD". Nie jestem typem tchórza... no i chciałem zwiedzić Jasną Górę, więc zostałem. Im dłużej tu byłem tym bardziej odkrywałęm w sobie (dobrze mi znane) pragnienie Boga. Poszukiwanie sensu istnienia i odpowiedzi, które zawsze chciałem poznać...
Z wiarą w moim przypadku, to powiedzmy miałem pod górkę, ale teraz wiem, że chrześcijanin - prawdziwy chrześcijanin jest całkiem inny niż myślałem. Naprawdę. Do tej pory myślałem że wszyscy katolicy, to ludzie obłudni, fałszywi itd. Fakt przyjeżdżając tu myślałem "O, Jezu, to same dewotki, zołzy itd" (przepraszam ale tak wtedy myślałem), lecz im dłużej je poznawałem, to zmieniałem o nich zdanie. Ba, teraz śmiem twierdzić, że to prawdziwe chrześcijanki, piłne ciepła, radości życia itd.
Ja się nie podlizuje - WADY też były! ale główny zarys jest pozytywny. A któż nie ma wad? Wszyscy mamy. Powtarzam, nie oceniam po jednym ekscesie lecz oceniłem całokształt każdej z Was. Teraz Was zmartwię, bo najbardziej trafiły do mnie osobiste rozmowy z księdzem i konferencje; Nie obrażajcie się siostrzyczki:))
Wiem czeka mnie wiele pracy jeszcze nad sobą, abym doszedł do równowagi wewnętrznej, ale nie zamierzam tracić nadal czasu. Wiem nie będzie to łatwe, ale chce być uczniem Jezusa.
To niemożliwe, aby Boga nie było - musi być i jest .... na pewno jest.
Życze Wam drogie Panie (które były ze mną na rekolekcjach) bezgranicznego zaufania, zawierzenia Bogu, (abyście nie wątpiły już nigdy), jasności umysłu (proszę bez pytań czemu obraz nie podświtlony), otwartości na innych braci, czy siostry (nie dzielcie pytań na te, które można zadać i na te, które nie wolno) wytrwałości (nie gadajcie, jak jest czas milczenia np. przy jedzeniu - przyznam też gadałem)
Pracujcie ciężko, fakt nie dostaniecie pensji za tą pracę, ale czeka was większa nagroda - zbawienie.
Na koniec przytoczę cytat, znam go lata lecz teraz dopiero do mnie przemówił. "Błądzić jest rzeczą ludzką - lecz trwaać w błędzie szatańską"
Pozdrawiam Wszystkich. Pa. Sebastian lat 28, Ruda Śląska
P.S.
Przypatki nie istnieją :))

Dziękuję całego serca za rekolekcje, które udało mi się tak pięknie przeżyć. Są to moje pierwsze rekolekcje we Wspólnocie Krwi Chrystusa. Doświdczyłam na nich tyle wzruszeń i doznałam tyle radości z pozawania Słowa Bożego. Ogólnym tematem tych rekolekcji było : "Poznanie powołania".
I to właśnie się stało. Już w poniedziałek rozpoznawałam, co jest moim powołaniem, a następnie katechezy umocniły mnie w tym przekonaniu. Ponieważ w moim domu czuję się wyobcowana, niepotrzebna, a wręcz jako osoba niechciana, (tylko ze względów materialnych tolerowana), chciałam podjąć jakiś wolentariat, choćby tu w domu misyjnym. Miłam zamiar porozmawiać o tym s. Basią. A po katechezie i odwiedzinach na Jasnej Górze u Matki Najświętszej oraz wieczornej modlitwie, zrozumiałaml, że powołaniem moim jest , utrzymać jedność w rodzinie. Dać im moją miłość i tak postępować, aby przeze mnie zobaczyli Bożą Miłość. W następnych dniach miałam możność zrozumieć, że Bożą Miłość można pokazać tylko przez własny przykład życia w jedności i miłości z naszymi bliźnimi.
A moja rodzina, to przecież ktoś więcej niż bliźni. Dlatego jeszcze raz z całego serca jestem Panu Bogu gorąco wdzięczna i bardzo dziękuję wszystkim osobom, które przyczyniły się do tego, że przyjechałam na te rekolekcje.
Błogosławiona Krew Jezusowa!
Stanisława z Wrocławia

Dziękuję za łaskę uczestnictwa w rekolekcjach do Najdroższej Krwi Chrystusa.
Jest to dla mnie szczególny czas, gdzie pustkę duchową mogłam wypełnić modlitwą, rozważaniami i uczyć  się na nowo żyć we wspólnocie.
Moje życie od czterech lat jest w większości przebywaniem za granaicą, gdzie opiekuję się wnuczką. Nie mam tam możliwości korzystania z jakichkolwiek rekolekcji, ani dni skupienia. Uczestnictwo we Mszy św. w jęsyku angielskim, gdzie nie znam języka angielskiego, jest dla mnie trudne, nie rozumię głoszonych homilii i to sprawia braki i jałowość w mojej duszy.
Dlatego te rekolekcje były mni bardzo potrzebne, abym bardziej umiała żyć Słowem Bożym i wprowadzać je w życie.
Dziękuję Panu Bogu za poznanie nowej dla mnie  Wspólnoty Krwi Chrystusa i proszę Pana Boga, aby pozwolił i umocnił mnie abym mogła żyć regułą tej Wspólnoty.
Niech Bóg będzie błogosławiony we wszystkim, co mi ukazał i dokonał.
Marianna z Wrocławia
31.08.2007 r.
 

 Tęskniąc za gronem Wspólnoty