Panorama w Chorwacji

Św. Kasper del Bufalo mówił: "Chciałbym mówić tysiącami języków, aby orędzie Krwi Chrystusa dotarło do wszystkich narodów". Realizując to pragnienie Założyciela, Misjonarze Krwi Chrystusa rozpoczęli misje na Bałkanach... 

Historia naszej misji w Chorwacji jest stosunkowo młoda. Niemiecka Prowincja Misjonarzy Krwi Chrystusa na Zebraniu Prowincjalnym na oficjalną prośbę biskupa Banja Luki (Bośnia) Alfreda Pichlera w dniu 6. kwietnia 1988 roku zdecydowała się otworzyć swoją Misję w ówczesnej Jugosławii i uzyskała na to zgodę od Generalnego Moderatora i jego Rady. Pierwszym Misjonarzem Krwi Chrystusa, który jeszcze przed wojną na Bałkanach rozpoczął działalność w tym kraju był ks. Willi Klein.

Kaplica w Domu św. Kaspra w Zagrzebiu

Pierwszą siedzibą nowej misji była Nova Topola w Bośni. 7 września 1988 roku misjonarze otworzyli drugi dom w Zagrzebiu (Chorwacja). Jeden z kandydatów, Ilija (Eliasz) Grgić rozpoczyna w tym okresie niższe seminarium. Niestety przez rozpoczęcie działań wojennych na Bałkanach i słaby stan zdrowia ks. Willego ta dobrze rozwijająca się misja, w 1992 roku została wstrzymana. Dom misyjny i nowicjatu w Novej Topoli został spalony a w drugim domu, w Zagrzebiu, przez kilka lat Siostry Adoratorki Krwi Chrystusa (które straciły w wyniku wojny więcej swoich placówek) miały swój nowicjat. Przez cały okres wojny na Bałkanach o. Willi pełnił też zadanie „miłosiernego samarytanina” organizując humanitarną pomoc dla wygnańców i chorych... Przez cały ten czas rosną też w Chorwacji i okolicznych krajach modlitewne grupy Wspólnoty Krwi Chrystusa które szerzą i podtrzymują oprócz ks. Willego również siostry Adoratorki Krwi Chrystusa. W międzyczasie ks. Willi przez pewien czas zamieszkuje w Polsce. Ilija kończy niższe seminarium w Zagrzebiu i przybywa do Polski (1995) aby tutaj zacząć nowicjat. 

Misja Chorwacka na nowo została erygowana już w nowo powstałym państwie chorwackim, z siedzibą w Zagrzebiu, dekretem Prowincjała Prowincji Niemieckiej p. Bruno Rederera w dniu 22 września 1998 roku. Z pomocą ks. Willemu do Zagrzebia przybywają też z Polski inni bracia Misjonarze Krwi Chrystusa i Siostry Misjonarki Krwi Chrystusa (MSC). Po pół roku swojego pobytu w Chorwacji ks. Ksawery Kujawa 30 czerwca 2001 przejmuje odpowiedzialność za tę małą część Zgromadzenia i rozwiniętą już WKC a ks. Willi z powodów zdrowotnych przenosi się do Austrii. 22 marca 2002 roku przybywa z Polski do Chorwacji kolejny kapłan i misjonarz ks. Zbigniew Lesiczka, który przejmuje obowiązki przełożonego. W lecie 2003 r. dołącza do misjonarzy w Chorwacji ks. Józef Godlewski.

W 2003 misjonarze świętują przyjęcie święceń kapłańskich i prymicję ks. Eliasza i pojawiają się i nowi kandydaci – m. in. br. Klement Horvat i br. Ivan Varga. W grudniu 2003 odchodzą z Zagrzebia siostry MSC a ich obowiązki przejmują członkowie WKC i świeccy woluntariusze. 25 lutego 2006 r. br. Klement złożył wieczną profesję. Przybywają i nowi kandydaci do Zgromadzenia. 4.04.2006. w Zagrzebiu odbyła się oficjalna uroczystość pełnego przekazania odpowiedzialności za Misję Chorwacką CPPS - Polskiej Prowincji. (Ks. Ksawery Kujawa, CPPS). 2 lutego 2008 roku ks. Klement Danijel Horvat przyjął święcenia kapłańskie, jako drugi misjonarz z Chorwacji.

21 października 2011 r., w uroczystość św. Kaspra del Bufalo, misja Chorwacka zostaje oficjalnie podniesiona do rangi Delegatury. Na uroczystość przybywa sam Moderator Generalny Zgromadzenia, ks. Francesco Bartoloni, który dokumentem erygującym ogłasza nową Delegaturę. Pierwszym Delegatem nowej Delegatury zostaje mianowany ks. Ilija Grgić CPPS. Rada Prowincjalna Prowincji Polskiej aprobuje również nowy Statut Delegatury Chorwackiej. Od tej pory ten segment naszego Zgromadzenia wszedł na drogę rozwoju w kierunku Wikariatu, a następnie Prowincji.

Obecnie Delegaturę Chorwacką tworzy pięciu chorwackich misjonarzy: dwóch kapłanów, ks. Ilija Grgić (Przełożony Delegatury), ks. Klement Danijel Horvat (Przełożony Domu w Zagrzebiu i Prefekt Kleryków) oraz trzech seminarzystów: Marijan Zubak, Stjepan Ivan Horvat i Davor Lukačević.