Gdy św. Kasper del Bufalo założył Wasze Zgromadzenie w 1815 r., mój poprzednik, papież Pius VII, polecił mu pójść tam, gdzie inni nie poszliby, i prowadzić misje, które wyglądały mało obiecująco. Został, na przykład, zaproszony do wysłania misjonarzy, aby ewangelizowali bandytów, którzy w tych czasach terroryzowali tereny między Rzymem a Neapolem.

 
   Dwa wieki później inny Papież wzywa synów św. Kaspra, aby byli nie mniej odważni w swoich decyzjach i dziełach - aby poszli tam, gdzie inni nie mogą lub nie chcą pójść, i podejmować misje, które nie budzą dużej nadziei na sukces.

  

Proszę was, abyście kontynuowali wasze starania dla zbudowania cywilizacji życia, szukając ochrony każdego ludzkiego życia, zaczynając od życia nienarodzonych, aż do życia ludzi w podeszłym wieku i chorych. (...)Przynaglam was, abyście kontynuowali misję pojednania, pracując nad odbudową społeczeństw rozdartych przez wewnętrzne konflikty, a nawet przybliżając do siebie ofiary i sprawców przemocy w duchu przebaczenia, tak, aby mogli poznać, że to właśnie Krew Chrystusa „jest najmocniejszym znakiem nadziei, a wręcz fundamentem absolutnej pewności co do tego, że zgodnie z Bożym zamysłem życie zwycięży.